دوست‌داشتن:

از طرف No One به يک بازي اينترنتي دعوت شدم! گويا بنا رو بر اين گذاشتند که بنده بنويسم که اگه بدونم دور از جون 24 ساعت ديگه از ميان دوستان رخت بر مي بندم چه کار مي کنم!

من اول بگم لحن اين پست يک مقداري شيرين! تر از ريتم بلاگ خواهد بود و البته همين يک پست هم اين جوري خواهد بود انشاالله!

خب! بريم سر ِ دور از جون اصل مطلب:

در واقع اولين کارم اين خواهد بود که يک خورده به تيپ و قيافم برسم که هرکي جنازه رو ديد همچين يک آهي بکشه بگه: »آخي! جوون مردم! حيف بود! چه بر و رويي داشت خدا بيامرز»

سعي کردم کسي رو ناراحت نکنم! اگرم کردم حالا اين روزِ آخريه ولم کنيد بابا! دارم مي ميرم! مي فهميد!؟ دارم مي ميرم! توقع داريد از کسي که نمي دونم کيه معذرت بخوام؟ ( قبول دارم اين تيکه خلافِ کليشه است ولي خب ديگه)

تيکه اصلي قضيه! مي رفتم دانشکده و بعضي استادا که دلشون چَک مي خواست و من احترامِ استاديشونو نگه داشتم به مراد دلشون ( همون چک) مي رسوندم! هم يک خدا بيامرزي برای خودم جور کردم، هم: make my liver cold

يک قبر خوش جا! زير درخت، دم آب براي خودم مي خريدم که يک عمر راحت باشم

يک عکس عاشق کش و بعد خفن مي گرفتم با همون تيپ بند1 و به همون دليل بند1 براي سرِ مزار و آگهي ختم و هفته و سال و….

اينا هستند که تو مسجد آواز مي خونن و نعره مي کشن و اصلا اعصاب آدم رو خورد مي کنن ها! مي رم دنبال يک دونه خوش صداشون مي گردم که زياد اذيت نشيد!

به همه دوستام مي گفتم مي خوام ازدواج کنم! که بعد از مرگم دوباره بگن:» آخي! خدا بيامرز همين چند روز پيش تصميم گرفته بود سروسامون بگيره هاااااا ديدي تقدير چي جوري باهاش بازي کرد؟»

پشت خط عابر پياده وايميستم! چراغ نارنجي رو رد نمي کنم! براي بچه ها دست تکون ميدم! به هرکي خواست راه ميدم! موقع پيچيدن راهنما ميزنم! اگه چراغ سبز و چهار راه پر ِ تا تخليه ي کامل چهار راه صبر مي کنم! از کنار ميرم!

همه اين کارا احتمالا 7-8 ساعت بيشتر طول نمي کشه! بعدش يک خورده شعر مي خونم و آهنگ گوش مي دم! ترجيح ميدم رباعيات خيام با صداي شاملو باشه:

از آمدنم نبود گردون را سود/ واز رفتنِ من جاه و جلالش نفزود

از هيچ کسي نيز دو گوشم نشنود/ کاين آمدن و رفتنم از بهر چه بود؟

به گذشتم فکر نمي کنم و حسرت نمي خورم! آينده اي هم که برام متصور نيست! پس سعي مي کنم( مي دونم تقريبا غير ممکنه) اين چند نفس آخر بهم خوش بگذره!

مادرم رو در آغوش مي گيرم!

بابام رو مي بوسم!

با قلبي آرام و خاطري مطمئن از خدمت دوستان مرخص ميشم! ببخشيد وقتش کم بود

حضور کليه سروران موجب آرامش روح آن مرحوم( يعني خودم) و تسلي خاطر بازماندگان خواهد بود!

وسيله اياب و ذهاب رو به روي مسجد آماده است!

در ضمن! هزينه شب هفت خرجِ همون شب هفت ميشه! خوشحال باشيد! خداوکيلي شام و خورديد يک حمد و سوره هم نثار کنيد.

خب! قبل از اينکه دار فاني رو وداع بگم کاري نيمه کاره دارم! اونم دعوت از 5 نفر ديگست! من از:

سلمان- مهدي في – حامد – حوري – امير

دعوت مي کنم!