تا که ستاره مي شود چشم تو در خيال من

 جامه ي غنچه مي درد باد صبا به هر چمن

تا شکند فغان من تابه سحر، سکوت شب

سوي توام همي شود، روح جدا ز اين بدن

بوي وصال روي تو، تا که رسد مشام دل

خوش نبود مرا دگر نافه ي آهوي ختن

ماه چو بيندت جمال، محو شود در آسمان

چون گل نو شکفته اي، رشک برد به ياسمن

در شب ظلمتي چنين، بو* که ببينمت جمال

عشق تو شعله شد به سر، شمع شدم به انجمن

آه که مي کشم ز دل، آينه مي شود کدر

شعله بُدي که بي تو ام سرد شود بيت حزن

بشنو ز پاشا که غمت مي بِشود برون ز حد

تا که ستاره مي شود چشم تو در خيال من

بود، باشد، به اين اميد که*

پ.ن. اين بار از مهدي في عزيزم تشکر مي کنم براي راهنمايي هاش و کمکش.